verháspeln
1. заблы́таць
2. ~, sich заблы́тацца;
sich beim Réden ~ заблы́тацца (у словах)
verháspeln
1. заблы́таць
2. ~, sich заблы́тацца;
sich beim Réden ~ заблы́тацца (у словах)
verhásst
sich ~ máchen вы́клікаць няна́вісць да сябе́
Verháu
1) лес. засе́ка
2)
verháuen
1.
1) пабі́ць, набі́ць
2) сапсава́ць, загубі́ць (справу); патра́ціць (грошы)
2. ~, sich
Verhältnis
1) суадно́сіны, прапо́рцыя; машта́б, каэфіцые́нт;
úmgekehrtes ~
chémisches ~ хімі́чная ўласці́васць;
im ~ zu
2) (zu
ínniges ~ це́сная су́вязь;
ein ~ éingehen
3)
er lebt in ärmlichen [dürftigen] ~sen ён жыве́ ў дрэ́нных умо́вах;
bei uns líegen die ~se ánders у нас умо́вы [вару́нкі] і́ншыя;
die näheren ~se дэта́лі, падрабя́знасці
4) сро́дкі, магчы́масці;
über séine ~se lében жыць не па сро́дках;
für méine ~se па маі́х сро́дках [магчы́масцях]
verhältnisgleich
Verhältnisgleichung
verhältnislos
verhä́ltnismäßig
Verhältnisvertretung