durch=
1. аддз. прыстаўка, указвае на скрозь, праз што-н. або на заканчэнне дзеяння: dúrchfahren праязджа́ць
2. неаддз. прыстаўка, паказвае на рух праз што-н. або на ўсебаковасць, дбайнасць зробленага дзеяння: durchlében перажы́ць (які-н. час)
dúrcharbeiten
1. vt, vi (падрабя́зна) вывуча́ць; прапрацо́ўваць
2. ~, sich прабіва́цца, прабіра́цца (праз што-н., тс. перан.)
durcháus adv ца́лкам, зусі́м; нязме́нна; абавязко́ва
dúrchbeißen*
1. vt праку́сваць, прагрыза́ць; праяда́ць
2. ~, sich перан. перабіва́цца, з ця́жкасцю ўтры́мліваць сябе́
dúrchbiegen*
1. vt прагіна́ць
2. ~, sich прагіна́цца, прагіба́цца
Dúrchbiegung f -, -en тэх. прагі́б, прагі́н
dúrchblättern vt пераго́ртваць, гарта́ць
Dúrchblick m -s, -e прасве́т, ба́чанне ў прасве́це
dúrchblicken I vi глядзе́ць (скрозь што-н.), прагля́дваць;
~ lássen* дава́ць зразуме́ць, намяка́ць (на што-н.);
die Láge ~ разуме́ць сапра́ўдны стан рэ́чаў