Pflégekind
Verbum
анлайнавы слоўнікНямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVupflégeleicht
Pflégemutter
pflégen
1.
Rat ~ ра́іцца;
Fréundschaft mit
der Rúhe ~ адпачыва́ць
2.
um díese Zeit pflegt er noch zu schláfen у гэ́ты час ён звыча́йна яшчэ́ спіць
Pfléger
1) саніта́р
2) апяку́н, выхава́цель
pfléglich
1.
2.
Pflégling
Pflicht
sich (
der ~ zuwíder hándeln дзе́йнічаць су́праць абавя́зку;
séiner ~ náchkommen
zur ~ máchen ста́віць у абавя́зак, абавя́зваць;
sich über séine ~ hinwégsetzen ігнарава́ць свае́ абавя́зкі;
die ~ ruft абавя́зак патрабу́е
Pflíchtablieferung
pflíchtbewusst