Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°
aäbdegijlnoöpruüwyz-.

Hábe f - высок. маёмасць;

líegende ~ нерухо́мая маёмасць;

bewégliche ~ рухо́мая маёмасць

háben

1. vt

1) мець;

ich hábe у мяне́ ёсць

2) атрыма́ць, прыдба́ць, здабы́ць;

da hast du ein Buch вось табе́ кні́жка;

was hast du? што з табо́ю?

3) у спалучэнні з zu і Infinitiv мае значэнне павіннасці:

er hat noch étwas zu tun* ён паві́нен [му́сіць] яшчэ́ сёе-то́е зрабі́ць

4) у спалучэнні з Infinitiv без zu:

du hast gut réden табе́ до́бра каза́ць

2. дапаможны дзеяслоў, асобным словам не перакладаецца:

wir ~ gelésen мы чыта́лі;

j-n zum bésten ~ абдуры́ць каго́-н.;

j-n herúm ~ разм. перакана́ць каго́-н.;

wer will ~, der muss gráben* ≅ хто працу́е, той і ма́е

Háben n -s камерц. крэды́т;

Soll und ~ дэ́бет і крэ́дыт, прыхо́д і расхо́д

Hábenichts m -(es), -e разм. жабра́к, бядня́к, гале́тнік

Hábgier f - карысталю́бства, пра́гнасць, сква́пнасць

hábgierig гл. habsüchtig

hábhaft:

éiner Sáche ~ wérden завало́даць чым-н.;

des Verbréchers ~ wérden схапі́ць злачы́нца

Hábicht m -s, -e заал. я́страб, ко́ршак

habil гл. Dr. habil

Habilitatíon f -, -en атрыма́нне дацэнту́ры (ва універсітэце і іншых вышэйшых навучальных установах)