Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°
aäbdefgijklmnoöprstuüwyz-./
aäcdefghklmnprstv.

Díchtung f -, -en

1) паэты́чная тво́рчасць; паэты́чны твор; паэ́зія

2) тэх. ушчыльне́нне; пракла́дка

dick a

1) то́ўсты, по́ўны, тлу́сты, таўсма́ты;

drei Méter ~ таўшчынёй ў тры ме́тры

2) густы́ (пра вадкасць);

~е Milch сыраква́ша, кі́слае малако́;

◊

~e Luft! небяспе́ка!;

~e Fréunde неразлу́чныя [шчы́рыя] сябры́;

das ~e Énde kommt nach гэ́та яшчэ́ кве́тачкі, а я́гадкі бу́дуць;

mit j-m durch ~ und dünn géhen* ісці́ за кім-н. у аго́нь і ваду́

díckbäuchig a разм. пуза́ты

Díckdarm m -s, -därme анат. то́ўстая кі́шка

Dícke I f - таўшчыня́; паўната́; сы́тасць, тлу́стасць; фіз. гушчыня́ (пра вадкасць)

Dícke II sub m, f -n, -n таўсту́н, таўсту́ха

díckfellig, díckhäutig a таўстаску́ры

díckflüssig a густы́, цягу́чы, загу́слы

Díckicht n -s, -e гушча́р, за́раснік

díckköpfig упа́рты; тупы́