Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°
aäcefhiklmnoöpqstuüwyz-.

sprühen

1. vt

1) выкіда́ць, раскіда́ць;

Fúnken ~ сы́паць і́скры

2) выпраме́ньваць, вылуча́ць;

der Ófen sprüht Wärme печ ды́хае гарачынёй

2. vi (h, s)

1) разлята́цца (пра іскры)

2) імглі́ць, імжы́ць (пра дождж)

3) іскры́цца, блішчэ́ць (пра дыяменты)

sprühend a іскры́сты

Sprühregen m -s, - дро́бны дождж

Sprürsinn m -es інтуі́цыя, чуццё, нюх

Spúcke f - разм. слі́на;

◊

da bleibt mir die ~ weg! гэ́та ашаламля́льна [нечува́на, небыва́ла]!

spúcken

1. vi плява́ць;

auf j-n, auf etw. ~ наплява́ць на каго́-н., на што-н.;

in die Hände ~ працава́ць энергі́чна

2. vt ха́ркаць (крывёю), выплёўваць (макрату);

◊

er spuckt gróße Bógen ён (на́дта) задзіра́е нос;

◊

j-m in die Súppe ~ сапсава́ць каму́-н. усё

Spúcknapf m -s, -näpfe плява́льніца

Spuk m -s, -e

1) здань, пры́від

2) шум, гвалт;

mach kéinen ~! не мяша́й!, не шумі́!

spúken:

hier spukt es тут пры́віды;

es spukt bei ihm (im Kópfe) разм. ён звар’я́цеў, ён з’е́хаў з глу́зду

Spúkgeschichte f -, -n

1) апо́вяд пра пры́відаў

2) разм. чартаўшчы́на, д’я́бальшчына