Séele f -, -n
1) душа́;
aus tíefster ~ ад усёй душы́ [глыбіні́ душы́];
das brennt mir auf der ~ гэ́та му́чыць мяне́ [кро́іць душу́];
sich (D) etw. von der ~ herúntersprechen* вы́казаць, што ёсць на душы́, аблягчы́ць душу́;
sich in die ~ hinéin schämen саро́мецца да глыбіні́ душы́;
die ~ híngeben* [áushauchen] вы́пусціць дух, паме́рці, адда́ць Бо́гу душу́;
er ist mit Leib und ~ bei der Árbeit ён уве́сь у рабо́це;
sie sind ein Herz und éine ~ яны́ жыву́ць душа́ ў душу́;
éine ~ von einem Ménschen душа́-чалаве́к
2):
kéine ~ war zu séhen не было́ віда́ць ні адно́й душы́
3) бат. буймі́на
4) тэх. стры́жань; жы́ла (кабеля)
5) вайск. кана́л (дула);
◊
sich (D) die ~ aus dem Léibe wárten бяско́нца до́ўга чака́ць;
j-m etw. auf die ~ bínden* перакана́ўча прасі́ць каго́-н. заня́цца [паціка́віцца] чым-н.
Séelenangst f - вялі́кі страх
Séelenfrieden m -s душэўны спако́й
séelenfroh a ве́льмі ўзра́даваны [усце́шаны]
Séelengröße f - душэўная ве́ліч
séelengut, séelensgut a (ве́льмі) до́бры (душо́ю);
ein ~er Kerl дабра́к
Séelenruhe f - душэўны спако́й, лаго́днасць
Séelenzustand m -(e)s, -zustände душэўны стан
Séeleute pl маракі́, матро́сы