Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°
aäbdeghikmoöprtuüw.
bcdfghikmnprstuyz

ráuchen

1. vt куры́ць, палі́ць (цыгарэту)

2. vi дымі́цца, куры́цца, курады́міць;

◊

er árbeitete bis ihm der Kopf ráuchte ён працава́ў да ачмурэ́ння;;

er árbeitet, dass es nur so raucht разм. ён працу́е ва ўсю́;;

héute raucht's разм. сёння па́хне сма́жаным (здабычай)

Ráuchen n -s курэ́нне;

~ verbóten! куры́ць забараня́ецца!

Ráucher m -s, -

1) курэ́ц

2) ваго́н [купэ́] для курцо́ў;

für ~ для курцо́ў (надпіс)

Ráucherabteil n -(e)s, -e купэ́ для курцо́ў

Ráuchfahne f -, -n стоўб ды́му

Ráuchfang m -(e)s, -fänge ко́мін, дымахо́д;

◊

etw. in den ~ schréiben* ≅ лічы́ць што-н. прапа́ўшым; махну́ць руко́й на што-н.

Ráuchfleisch m -(e)s вэ́нджанае мя́са

ráuchig a

1) ды́мны

2) які́ дымі́цца

3) закурады́млены

Ráuchleder n -s за́мша, замш

ráuchlos a бязды́мны