missglücken vi (s) не ўдава́цца, не выхо́дзіць, не атры́млівацца;
es missglückte mir… мне не ўдало́ся
missgö́nnen vt (D) зайздро́сціць (каму-н. у чым-н.), ста́віцца нядобразычлі́ва (да каго-н.)
Míssgriff m -(e)s, -e памы́лка, про́мах, фальшы́вы рух [прыём]
Míssgunst f - нядобразычлі́васць, за́йздрасць;
sich (D) j-s ~ zúziehen* стра́ціць ла́ску [быць у няла́сцы] у каго́-н.;
die ~ der Verhältnisse неспрыя́льныя ўмо́вы [абста́віны]
míssgünstig a зайздро́сны, нядобразычлі́вы
misshándeln vt жо́рстка абыхо́дзіцца (з кім-н.), здзе́кавацца (з каго-н.), глумі́цца (над кім-н.);
éine Spráche ~ каве́ркаць мо́ву
Misshándlung f -, -en
1) бязлі́таснае [жо́рсткае] абыхо́джанне; катава́нне
2) уст. злачы́н, дрэ́нны ўчы́нак;
j-s Misshándlung erlíegen* стаць ахвя́рай каго́-н., напаку́тавацца ад каго́-н.
Mísshelligkeiten pl непаразуме́нні, рознагало́ссі;
~ beréiten прычыня́ць [рабі́ць] непрые́мнасці
Missión f -, -en мі́сія, даручэ́нне;
j-n mit éiner ~ beáuftragen даве́рыць [даручы́ць] каму́-н. яку́ю-н. мі́сію