mit
1. prp (D)
1) (ра́зам) з…;
~ séinem Freund са сваі́м ся́брам
2) указвае на змесціва:
Káffe ~ Rahm ка́ва з вяршка́мі
3) ужываецца пры абазначэнні прылады, сродку, пры дапамозе якіх выконваецца дзеянне:
~ der Féder пяро́м; ~ dem Áuto fáhren* е́хаць на аўтамабі́лі;
~ der Post schícken пасыла́ць по́штай [па по́шце]
4) ужываецца для абазначэння часу:
~ der Zeit з ча́сам;
~ zehn Jáhren у дзе́сяць гадо́ў
5):
~ Ábsicht наўмы́сна, знаро́к;
~ ánderen Wórten і́ншымі сло́вамі;
wie steht es ~ ihm як ён ма́ецца?, як яго́ здаро́ўе?;
es ist aus ~ ihm яму́ – кане́ц
2. adv такса́ма;
~ dabéi sein прысу́тнічаць пры чым-н., удзе́льнічаць у чым-н.;
das gehört ~ dazú гэ́та адно́сіцца сюды́ ж;
kómmen Sie doch mal ~ bei uns vorbéi! захо́дзьце ж да нас [у го́сці]!
mit=
аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на ўдзел, на сумеснае дзеянне: mítarbeiten супрацо́ўнічаць
Mítarbeit f - (an D) супрацо́ўніцтва, суме́сная пра́ца (над чым-н.)
mítarbeiten vi (an D) супрацо́ўнічаць, браць [прыма́ць] актыўны ўдзе́л (у чым-н.)
Mítarbeiter m -s, - супрацо́ўнік
Mítbegründer m -s, - адзі́н з заснава́льнікаў, сузаснава́льнік
mítbekommen* vt
1) атры́мліваць (з сабою, у дарогу і г.д.)
2) разм. зразуме́ць, засво́іць
Mítbesitz m -es суме́снае вало́данне, саўлада́нне
Mítbesitzer m -s, - гл. Mitinhaber
Mítbestimmung f -
1) пра́ва раша́ючага го́ласу
2) эк. рабо́чы кантро́ль; удзе́л рабо́чых у кірава́нні прадпрые́мствам