sein II
sie nahm ~ Buch яна́ ўзяла́ яго́ кні́гу;
er gab ihr ~ Buch ён даў ёй сваю́ кні́гу;
er tut ~ Möglichtes ён ро́біць усё магчы́мае;
álles zu ~er Zeit усё ў свой час
sein II
sie nahm ~ Buch яна́ ўзяла́ яго́ кні́гу;
er gab ihr ~ Buch ён даў ёй сваю́ кні́гу;
er tut ~ Möglichtes ён ро́біць усё магчы́мае;
álles zu ~er Zeit усё ў свой час
Sein
das ~ bestímmt das Bewússtsein быццё вызнача́е свядо́масць
Séine
der ~ [die ~, das ~, die ~n] яго́; пры ўказанні на прыналежнасць да дзейніка: свой (свая́, сваё, свае́);
die ~n яго́ блі́зкія [ро́дныя];
sie wúrde die ~ яна́ ста́ла яго́ жо́нкай;
er hat ímmer das ~ getán ён заўсёды выко́нваў свой абавя́зак
séiner
1.
2.
Séiner
séinerseits
séinerzeit
séinerzeitig
séinesgleichen
er hat nicht ~ яму́ няма́ ро́ўных;
Léute ~ pflégen so zu hándeln лю́дзі, падо́бныя да яго́, звыча́йна так і дзе́йнічаюць
séinetwegen
1) дзе́ля яго́, праз яго́
2) на яго́ ду́мку [по́гляд]