Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°
aäbdefgijklmnoöprstuüwyz-./
aäcdefghklmnprstv.

Díenerschaft f -, -en слу́гі, чэ́лядзь

díenlich a кары́сны, патрэ́бны, прыда́тны;

zu etw. (D) ~ sein быць прыда́тным (да чаго-н.)

Díenst m -es, -e

1) слу́жба, паса́да;

áußer ~ у адста́ўцы;

éinen ~ ántreten* паступі́ць на рабо́ту [слу́жбу];

den ~ áufgeben* [verlássen*, quittíeren] пакі́нуць слу́жбу;

j-n aus dem ~ entlássen*, j-m den ~ kündigen зво́льніць каго́-н. з пра́цы

2) служэ́нне (народу, ідэі)

3) паслу́га;

éinen ~ erwéisen* [léisten] зрабі́ць паслу́гу [ла́ску]

4) дзяжу́рства;

~ háben, ~ tun* дзяжу́рыць

Díenstag m -s, -e аўто́рак

Díenstalter n -s

1) службо́вы стаж

2) старшынство́ па слу́жбе

3) вайск. прызыўны́ ўзро́ст

Díenstangelegenheit f -, -en службо́вая спра́ва

Díenstanweisung f -, -en службо́вая інстру́кцыя

Díenstausweis m -s, -e службо́вае пасве́дчанне

Díenstauszeichnung f -, -e знак узнагаро́ды (за выслугу год)

díenstbar a

1) падула́дны; пако́рны

2) гл. dienstfertig