Verbum

Háltbarkeit f - трыва́ласць, дыхто́ўнасць, но́скасць; надзе́йнасць, усто́йлівасць

hálten*

1. vt

1) трыма́ць;

j-n an [bei] der Hand ~ трыма́ць каго́-н. за руку́

2) выко́нваць (што-н.), прытры́млівацца (чаго-н.);

Diät ~ прытры́млівацца дые́ты

3) (für A) лічы́ць, прыма́ць (за каго-н., што-н.);

ich hálte ihn für méinen Freund я лічу́ яго́ сваі́м ся́брам

4) выступа́ць (з чым-н);

éinen Vórtrag ~ чыта́ць дакла́д;

den Mund ~ трыма́ць язык за зуба́мі;

j-n beim Wórte ~ злаві́ць каго-н. на сло́ве;

Rat ~ ра́іцца

2. vi

1) спыня́цца;

der Zug hält цягні́к спыня́ецца

2) (auf A) надава́ць значэ́нне (чаму-н.), ува́жліва ста́віцца (да чаго-н.);

auf séine Gesúndheit ~ сачы́ць за сваі́м здаро́ўем

3. ~, sich

1) трыма́цца;

sich ábseits ~ трыма́цца ўбаку́

2) прытры́млівацца (чаго-н.)

Hálteplatz m -es, -plätze ме́сца стая́нкі, ста́нцыя; марск. пры́стань

Háltepunkt m -(e)s, -e

1) ме́сца стая́нкі, прыпы́начны пункт

2) вайск. пункт прыцэ́львання

Hálter m -s, -

1) ру́чка (для пяра)

2) тэх. трыма́льнік, дзяржа́нне, кля́мар; апо́ра, штатыў

Háltestelle f -, -n прыпы́нак, ста́нцыя;

an der nächsten ~ áussteigen* выхо́дзіць на насту́пным прыпы́нку

háltlos a

1) нястры́мны

2) няўсто́йлівы

3) негрунто́ўны

Háltlosigkeit f -

1) няўсто́йлівасць

2) неабгрунтава́насць, беспадста́ўнасць;

~ im persönlichen Lében (бытава́я) распу́ста, разбэ́шчанасць

Háltung f -, -en

1) вы́гляд, по́за, мане́ры, паста́ва

2) самавало́данне

3) паво́дзіны, мане́ра трыма́ць сябе́;

sich (D) éine gúte ~ ángewöhnen засво́іць до́брыя мане́ры

4) адно́сіны, ста́ўленне, пазі́цыя; дачыне́нне;

éine kláre ~ háben мець выра́зную пазі́цыю

5) утрыма́нне (жывёл)

halt! стой!