ánstemmen
1.
2. ~, sich (gegen
1) упіра́цца (у што
2) супраціўля́цца (чаму
ánstemmen
1.
2. ~, sich (gegen
1) упіра́цца (у што
2) супраціўля́цца (чаму
Ánstich
1) чарвято́чына (у пладах)
2) пачы́н
Ánstieg
1) пад’ём, даро́га пад гару́
2) узыхо́джанне
3) павелічэ́нне
ánstiften
1) (zu
2) нарабі́ць, учыні́ць, распача́ць
Ánstifter
ánstimmen
den Ton ~ задава́ць тон
Ánstoß
1) штуршо́к; сты́мул
2)
den ~ zu
~ errégen [gében, verúrsachen] выкліка́ць абурэ́нне [рэ́зкую нязго́ду];
der Stein des ~ es ка́мень сутыкне́ння
ánstoßen
1.
1) штурха́ць; падсо́ўваць, прысо́ўваць;
die Gläser [mit den Gläsern] ~ чо́кацца
2) штурхану́ць, зачапі́ць (незнарок)
3) надстаўля́ць, надрабля́ць
2.
1) (h, s) (an
2)
3) заіка́цца;
mit der Zúnge ~ шапяля́віць
ánstoßend
das ~e Zímmer сусе́дні пако́й
ánstößig