Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°

klópfen

1. vt калаці́ць, біць;

den Staub aus den Kléidern ~ выбіва́ць во́пратку;

Fleisch mürbe ~ адбіва́ць мя́са

2. vi сту́каць;

es klopft сту́каюць;

j-m auf die Schúlter ~ паля́паць [пало́паць] каго́-н. па плячы́;

in die Hände ~ пля́скаць у дало́ні;

j-m auf die Fínger ~ даць каму́-н па рука́х;

an die Tür [an der Tür] ~ сту́кацца ў дзве́ры; бі́цца, пульсава́ць

Klópfer m -s, - калату́шка; выбіва́лка

Klops m -es, -e біто́к, катле́та, фрыкадэ́лька

Klosétt n -s, -e і -s) клазе́т, прыбіра́льня

Klóster n -s, Klöster кля́штар, манасты́р

Kloß m -es, Klöße

1) камя́к

2) клёцка;

◊

er hat Klöße im Mund ён гаво́рыць неразбо́рліва, у яго́ ка́ша ў ро́це

Klotz m -es, Klötze кало́да, цурба́н;

~ am Bein абу́за, перашко́да

klótzig a неачэ́саны, нязгра́бны

Klöppel n -s, -

1) язы́к [сэ́рца] звана́

2) каклю́шка (для пляцення карункаў)

Klöppeléi f -, -en

1) пляце́нне кару́нкаў (без pl)

2) пле́ценыя кару́нкі