Kloß m -es, Klöße

1) камя́к

2) клёцка;

◊

er hat Klöße im Mund ён гаво́рыць неразбо́рліва, у яго́ ка́ша ў ро́це

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)