Verbum

schwéllen*

1. vi (s)

1) пу́хнуць, ацяка́ць; надува́цца надзіма́цца (пра шчокі, жылы);

ein schwéllender Mund пу́хлы рот

2) набрыня́ць (пра пупышкі)

3) прыбыва́ць (аб вадзе)

4) перан. напаўня́цца;

das Herz schwoll vor Begéisterung сэ́рца напо́ўнілася захапле́ннем

2. vt надзіма́ць, раздзіма́ць (ветразі і г.д.);

ihm schwillt der Kamm разм. ён петушы́цца хо́дзіць пе́ўнем

Schwéllung f -, -en

1) пухлі́на

2) апуха́нне; узду́цце

Schwémme f -, -n

1) ме́сца купа́ння ко́ней

2) разм. піўна́я

schwémmen vt

1) купа́ць (коней)

2) змыва́ць; нано́сіць (вадой)

3) сплаўля́ць (лес)

Schwémmland n -es, -länder нано́с, нано́сная зямля́

Schwéngel m -s, -

1) язы́к (у звана)

2) балансі́р

schwénkbar a паваро́тны

Schwénkbereich m -s, -e вайск. се́ктар абстрэ́лу

schwénken

1. vt маха́ць

2. vi (h, s) змяня́ць (напрамак, погляды)

Schwénkung f -, -en

1) разма́хванне

2) паваро́т, зме́на накіру́нку

3) вайск., спарт. захо́д плячо́м (пры павароце строя)