schónen
1. берагчы́, шкадава́ць
2. ~, sich берагчы́ся, сцерагчы́ся
schónen
1. берагчы́, шкадава́ць
2. ~, sich берагчы́ся, сцерагчы́ся
Schóner I
Schóner II
1) чахо́л
2) нарука́ўнік
Schónkost
Schónplatz
Schónung
1) лі́тасць; беражлі́выя адно́сіны; асцяро́жнасць;
mit ~ verfáhren
um ~ bítten
óhne ~ vórgehen
2) (лясны́) запаве́днік
schónungsbedürftig
schónungslos
Schónzeit
Schopf
1) віхо́р, чуб
2) маку́шка галавы́
3) вершалі́на (дрэва);
die Gelégenheit [das Glück] beim ~(e) fássen [néhmen