Schopf m -(e)s, Schöpfe

1) віхо́р, чуб

2) маку́шка галавы́

3) вершалі́на (дрэва);

◊

die Gelégenheit [das Glück] beim ~(e) fássen [néhmen*] не прапусці́ць шча́сця [вы́падку]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)