ánfügen
1.
1) далуча́ць; прырабля́ць, прыстаўля́ць
2)
2. ~, sich (
ánfügen
1.
1) далуча́ць; прырабля́ць, прыстаўля́ць
2)
2. ~, sich (
ánfühlen
1) абма́цваць; нама́цваць
2) (
ánführen
1) узнача́льваць
2) прыво́дзіць (доказ); цытава́ць, спасыла́цца (на што
wéiter hábe ich nichts ánzuführen мне няма́ чаго́ больш даба́віць
3) ашу́кваць; падво́дзіць
4) падво́зіць, прыво́зіць
5) заключа́ць у двуко́ссі
Ánführer
1) кіраўні́к; завада́тар
2) ашука́нец, махля́р
Ánführungszeichen
ánfüllen
Ángabe
1) указа́нне
2) паказа́нне
3)
4) дано́с
5)
ángängig
ángeben
1.
1) ука́зваць, называ́ць, дава́ць зве́сткі
2) дано́сіць (на каго
den Ton ~ задава́ць тон
2.
Ángeber
1) дано́счык
2)