Verrúchtheit f - гню́снасць
Verrúf m -(e)s дрэ́нная сла́ва;
j-n in ~ bríngen* дыскрэдытава́ць, знясла́віць, зганьбава́ць каго́-н.;
in ~ geráten* [kómmen*] набы́ць дрэ́нную сла́ву
verrúfen* I vt дыскрэдытава́ць, знеслаўля́ць, га́ньбіць
verrúfen II a
1) знясла́ўлены, зганьба́ваны
2) су́мна вядо́мы
verrúßen vi (s) задымі́ць, абкуры́ць, заку́раць (пра сцены і г.д.)
verrútschen vi (s) ссо́ўвацца, спаўза́ць
verrücken vt перасо́ўваць, зруша́ць;
j-m den Kopf ~ затлумі́ць каму́-н. галаву́; збіць каго́-н. з тро́пу
verrückt a вар’яц́кі, звар’яце́лы;
j-n ~ máchen разм. даве́сці каго́-н. да вар’яц́тва;
er ist ganz ~ auf síe ён без па́мяці закаха́ны ў яе;
du bist wohl ~! разм. дык ты, му́сіць, звар’яце́ў [з глу́зду з’е́хаў]!
Verrückte sub m, f -n, -n вар’я́т, вар’я́тка
Verrücktheit f -, -en шале́нства, вар’яц́тва