улаві́ць
1. fángen
улаві́ць гук den Schall éinfangen
улаві́ць мо́мант den Zéitpunkt ábpassen;
2. (зразумець) erfássen
улаві́ць сэнс den Sinn erfássen
улаві́ць
1. fángen
улаві́ць гук den Schall éinfangen
улаві́ць мо́мант den Zéitpunkt ábpassen;
2. (зразумець) erfássen
улаві́ць сэнс den Sinn erfássen
улаго́джваць, улаго́дзіць
1. (задобрываць каго
2. (супакойваць, суцяшаць) besänftigen
ула́да
1. Macht
заканада́ўчая ўла́да die gesétzgebende Gewált, Legislatíve [-və]
выкана́ўчая ўла́да die vollzíehende Gewált, Exekutívgewalt
захапі́ць ула́ду die Macht ergréifen
прыйсці́ да ўла́ды zur Macht gelángen; an die Macht [ans Rúder] kómmen
прыхо́д да ўла́ды Máchtantritt
2.
ула́ды (асобы, надзеленыя ўладай, адміністрацыя) Óbrigkeit
вайско́выя ўла́ды Militä́rbehörden
акупацы́йныя ўла́ды Besátzungsbehörden
мясцо́выя ўла́ды die lokálen Behörden;
мясцо́выя о́рганы ўла́ды örtliche Máchtorgane;
цэнтра́льная ўла́да Zentrálgewalt
грамадзя́нская ўла́да Zivilbehörde [-´vi:l-]
наро́дная ўла́да Vólksmacht
судо́выя ўла́ды Geríchtsbehörden
3. (права кіраваць паводзінамі і лёсам каго
бацько́ўская ўла́да die Macht der Éltern;
ажыццяўля́ць ула́ду
вало́даць ула́дай über die Macht verfügen;
надзе́лены ўла́дай mit Máchtbefugnissen áusgestattet, ámtlich bevóllmächtigt;
пазба́віць ула́ды entmáchten
быць пад ула́дай каго
ула́снай ула́дай éigenmächtig;
у маёй ула́дзе es liegt in méiner Macht;
перавышэ́нне ўла́ды
ула́да над самі́м сабо́й Sélbstbeherrschung
ва ўла́дзе забабо́наў [пры́мхаў] im Bann der Vórurteile
улада́льнік
улада́льнік капіта́лу Kapitálbesitzer
улада́льніца
уладалю́бны, уладалюбі́вы hérrschsüchtig, máchtliebend
уладалю́бства
улада́нне
1. (валоданне) Besítz
увайсці́ ва ўлада́нне den Besítz ántreten
перада́ць ва ўлада́нне in
2. (уласнасць) Besítzung
3. (тэрыторыя):
каланія́льныя ўлада́нні koloniále Besítzungen, Koloniálbesitz
улада́р
улада́р ду́мак ein Hérrscher der Gedánken
улада́ранне