сцягано́сец м. Fáhnenträger m -s, -, Bánnerträger m -s, -
сцяга́цца разм.
1. (схадзіць куды-н. і прыйсці назад) (lángsan) híngehen* und zurúckkommen*;
2. (знасіцца) ábgetragen [ábgeschabt] sein, schäbig sein [werden], ábgenutzt sein; verschléißen* vi (s)
сцяга́ць разм. (знасіць – пра адзенне, абутак) ábtragen* vt, ábnutzen vt, verschléißen* vi (s)
сцягно́ н.
1. анат. (частка нагі) Schénkel m -s, -, Óberschenkel m -s, -, Schénkelbein n -(e)s, -e;
2. (бок) Hüfte f -, -n; (частка тушы) Óberschale f -, -n, Kéule f -, -n
сцягну́цца
1. (злучыцца) sich zúziehen*;
2. (пра войскі і г. д.) sich zusámmenziehen*;
3. разм. (пайсці куды-н.) sich fórtschleppen, fórtgehen* vi (s);
4. (быць знятым) mit (gróßer) Mühe áusgezogen [ábgenommen] wérden (пра адзенне, абутак і г. д.)
сцягну́ць
1. (туга перавязаць) zusámmenziehen* vt, fest bínden*, zúschnüren vt;
2. (войскі) zusámmenziehen* vt;
3. (зняць адкуль-н.) herúnterziehen* vt;
4. разм. (скрасці) stéhlen* vt, stíbitzen vt, kláuen vt;
5. безас., разм. zusámmenziehen* vt, zusámmenkrampfen vt, krümmen vt (пра сутаргу);
яму́ сцягну́ла руку́ er hat(te) éinen Krampf im Arm;
ад хо́ладу сцягну́ла па́льцы die Fínger sind steif vor Kälte;
6. (сабраць у адным месцы) zusámmenschleppen vt;
7. (зрушыць) ábziehen* vt, wégziehen* vt, zur Seite rücken
сцягня́к м. разм. гл. сцягнo
сця́жка ж.
1. тэх. (злучэнне) Kúpplung f -, -en, Verbíndung f -, -en; Zusámmenfügen n -s, - (злучэнне, звязка, счапленне);
2. буд. Verschlúss m -es, -schlüsse