Verbum

спусто́шаны verwüstet, verhéert

спусце́лы leer, verödet, entvölkert

спусце́ць sich léeren, leer wérden; veröden vi (s) (пра прастору); sich entvölkern (абязлюдзець)

спусці́цца

1. herúntersteigen* vi (s), hinábsteigen* vi (s);

спусці́цца да ўзро́ўню каго-н. auf das Niveau [ni´vo:] (G) herábsinken* [hinábsinken*];

спусці́цца каго-н. з ле́свіцы разм. j-n die Tréppe hinúnterwerfen*;

2. (пра самалёт) níedergehen* аддз. vi (s);

3. (уніз па рэчцы) flússab(wärts) fáhren*; flússab(wärts) schwímmen* (пра плыўца)

спусці́ць

1. hinúnterlassen* vt (у напрамку ад таго, хто гаворыць); herúnterlassen* vt, heráblassen* vt (у напрамку да таго, хто гаворыць); тэх. ábsenken vt;

спусці́ць сцяг die Flágge éinholen [níederholen, éinziehen*, stréichen*];

2.:

спец. спусці́ць су́дна са ста́пеля ein Schiff vom Stápel láufen lássen*;

спусці́ць шлю́пку ein Boot áussetzen [zu Wásser lássen*, fíeren];

3. (выпусціць) lóslassen* аддз. vt;

спусці́ць саба́ку з ланцуга́ den Hund von der Kétte lóslassen*;

спусці́ць саба́к на каго-н. die Húnde auf j-n hétzen;

спусці́ць ваду́ das Wásser áblassen*;

спусці́ць бало́н den Ballon [ba´lõ:] áblassen*;

4. разм. (патраціць):

спусці́ць гро́шы das Geld dúrchbringen* [verschléudern];

5. разм. (дараваць):

спусці́ць каму-н. што-н. j-m etw. dúrchgehen lássen*

спу́таць:

спу́таць каня́ dem Pferd Fúßfesseln ánlegen, das Pferd fésseln

спуха́ць, спу́хнуць (án)schwellen* vi (s);

у яго́ спу́хла шчака́ er hatéine geschwóllen Bácke

спу́хлы geschwóllen, (áuf)gedunsen

спын м. гл. спыненне 3.

спыне́нне н.

1. тэх. Stóppen n -s, -, Stílllegen n-s; Ábschaltung f -, -en;

2. (затрыманне) Ánhalten n -s, Halt m -es; Háltmachen n -s, Stóppen n -s; Stóckung f - (затрымка);

3. (прыпыненне) Unterbréchung f -