Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а б в е ё і к л м н о п р с т у ф х ц ч ш ы ь э ю я /

а в л о р с у ы э .

струпяне́ць разм.

1. (памерці) verrécken vi (s), krepíeren vi (s) (груб.);

2. перан. (ад жаху) erstárren vi (s), verstéinert [perpléx] sein

стру́сіць разм. Angst [Furcht] bekómmen* [kríegen], von Angst [Furcht] ergríffen wérden

струхле́ць, струхне́ць vermódern vi (s), verwésen vi (s); báufällig wérden (пра хату і г. д.)

стручко́вы бат., с.-г. Hülsen-;

стручко́выя раслі́ны бат. Hǘlsenfrüchte pl, Hǘlsengewächse pl

стручо́к м. памянш. гл. стрyк

стру́шчаны zerkléinert, zersplíttert, zerstückelt

стру́шчыць разм. zerkléinern vt, (zer)stückeln vt, zerschlágen* vt; zerdrücken vt, zerquétschen vt (расціснуць); zersplíttern vt (раздрабніць)

стрыва́ць

1. (вытрымаць) áushalten* vt, ertrágen* vt; dúlden vt, erdúlden vt (сцярпець);

стрыва́ць кры́ўду éine Kränkung hínnehmen* [über sich (A) ergéhen lássen*];

2. (устрымацца ад чаго-н.) an sich (A) hálten*; sich behérrschen

стрыво́жыць

1. (патурбаваць) be¦únruhigen vt; áufregen vt; in Únruhe versétzen; auf die Béine bríngen*;

2. разм. (зрушыць з месца) wégrücken vt (сустаў і г. д.)

стрыгу́н м.,