Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а б в е ё і к л м н о п р с т у ф х ц ч ш ы ь э ю я /

а е ё і л о р у ы я .’

спрацава́насць^I ж. (зношанасць механізма і г. д.) Ábnutzung f -, Verschléiß m -es

спрацава́насць^II

1. ж. (узгодненасць у працы) gut aufeinánder ábgestimmte Zusámmenarbeit; Hand-in-Hand-Árbeiten n -s;

тут адчува́ецца спрацава́насць hier klappt die Árbeit;

2. (змардаванасць) Erschöpftheit f -

спрацава́ны

1. (зношаны) ábgenutzt; verschlíssen (пра механізм і г. д.);

2. (змардаваны) erschöpft; áusgemergelt, ábgezehrt;

у яго́ спрацава́ны вы́гляд er sieht ábgezehrt aus

спрацава́цца^I

1. спец. (знасіцца) sich ábnutzen, verschléißen* vi (s);

2. (стаміцца) müde wérden; die Gesúndheit ruiníeren (страціць здароўе ад працы)

спрацава́цца^II (з кім-н.) sich aufeinánder éinarbeiten, Hand in Hand árbeiten;

калекты́ў, які добра спрацава́ўся ein gut éingearbeitetes Kollektív

спрацава́ць

1. разм. (зрабіць працу) éine Árbeit máchen, áusführen vt;

2. (атрымацца) Erfólg háben, kláppen vi ()

спрача́цца

1. (аб чым-н.) stréiten* vi, sich stréiten* (über A);

2. (ісці ў заклад) wétten vi

спрашча́цца sich veréinfachen, éinfacher wérden

спрашча́ць гл. спрaсціць

спрашчэ́нне н. Veréinfachung f -, -en; Simplifizíerung f -, -en (недапушчальнае);

дзе́ля спрашчэ́ння (справы) канц. der Éinfachheit hálber