Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а б в е ё і к л м н о п р с т у ф х ц ч ш ы ь э ю я /

а в л о р с у ы э .

страла́ ж.

1. Pfeil m -(e)s, -e;

пусці́ць стралу́ den Pfeil ábschießen*;

2. тэх. Áusleger m -s, -, Arm m -(e)s, -e;

страла кра́на Kránausleger m, Kránarm m

Страле́ц м. астр. (сузор’е) Schütze m -n, -n

стралко́вы вайск. Schíeß-; Schützen-;

стралко́вы батальён Schützenbataillon [-taˏljo:n]

страло́к м. Schütze m -n, -n

стральба́ ж. Schíeßen n -s, Féuer n -s, Schießeréi f - (страляніна); Beschíeßung f -, -en (абстрэл);

стральба́ па кім-н., чым-н. Schíeßen gégen (A);

вайск. баява́я стральба́ Geféchtsschießen n, Schárfschießen n;

стральба́ за́лпамі Sálvenfeuer [-vən-] n;

стральба́ з кулямётаў MG-Schíeßen n;

гарма́тная стральба́ Geschützschießen n;

стральба́ на паражэ́нне Wírkungsschießen n

страляні́на ж. разм. Féuer n -s, Schíeßen n -s, Geplänkel n -s

страля́цца

1. (з кім-н.) sich du¦ellíeren;

2. (застрэліцца) sich erschíeßen*

страля́ць

1. schíeßen* vi, féuern vi (па кім-н, па чым-н. auf A);

страля́ць са стрэ́льбы mit dem Gewéhr schíeßen*;

страля́ць ва ўпор éinen Náhschuss ábgeben*;

2. безас. (пра боль) zúcken vi, réißen* vi;

у мяне страля́е ў ву́ху ich hábe Óhrenreißen;

◊

страля́ць вачы́ма äugeln; Áugen máchen, mit Blícken kokettíeren (какетнічаць)

страмчэ́й прысл., страмчэ́йшы (выш. ст. ад стром(к)а, стромкі, стромы) stéiler;

пад’ём рабі́ўся ўсё страмчэ́йшы der Áufstieg wurde ímmer stéiler

страпяну́цца

1. áuffahren* vi (s), zusámmenfahren* vi (s);

2.:

сэ́рца страпяну́лася das Herz schlug bis zum Hálse