страля́ць

1. schíeßen* vi, féuern vi (па кім-н, па чым-н. auf A);

страля́ць са стрэ́льбы mit dem Gewéhr schíeßen*;

страля́ць ва ўпор éinen Náhschuss ábgeben*;

2. безас. (пра боль) zúcken vi, réißen* vi;

у мяне страля́е ў ву́ху ich hábe Óhrenreißen;

◊

страля́ць вачы́ма äugeln; Áugen máchen, mit Blícken kokettíeren (какетнічаць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)