Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а б в е ё і к л м н о п р с т у ф х ц ч ш ы ь э ю я /

става́ць

1. (быць дастатковым) (áus)réichen vt, lángen vi;

не става́ць nicht lángen, nicht áusreichen; féhlen vi (адсутнічаць);

2. безас. (мець магчымасці, сілы) fähig sein, im Stánde [imstánde] sein (etw. zu tun);

мне не стае́ ча́су es fehlt [mángelt] mir an Zeit;

◊

ко́лькі стае́ мо́цы mit áller Kraft

ста́віцца^I (выяўляць сваё стаўленне) sich verhálten* (да каго-н, чаго-н. zu D gégen A); díese oder jéne Éinstellung háben;

ста́віцца з асцяро́гай да каго-н. mísstrauisch gegenüber j-m sein;

ста́віцца сур’ёзна да чаго-н. etw. ernst néhmen*;

ста́віцца дрэ́нна да каго-н. sich schlecht zu j-m (D) verhálten*

ста́віцца^II зал. стан

1. gestéllt wérden;

2. (будавацца) gebáut [erríchtet] wérden; entstéhen* vi (s);

3. тэатр. áufgeführt wérden;

4. (у гульні) gesétzt wérden;

гэ́та Вам ста́віцца ў віну́ das wird Íhnen als Schuld ángerechnet [zur Last gelégt]

ста́віць

1. (hín)stéllen vt; sétzen vt;

ста́віць у шэ́раг in éiner Réihe áufstellen;

2. (у гульні) sétzen vt;

3. тэатр. áufführen vt, bríngen* vt; die Regíe [-´ʒi:] führen (рэжысіраваць);

гэ́ту п’е́су не ста́вяць díeses Stück wird nicht áufgeführt;

тэа́тр ста́віць но́вую каме́дыю das Theáter bringt ein néues Lústspiel;

4. (аўтамабіль) párken vt;

ста́віць це́ста den Teig ánsetzen [áufsetzen];

ста́віць умо́вы Bedíngungen stéllen;

ста́віць прабле́му ein Problém áufwerfen* [áufrollen];

ста́віць каго-н. у непрые́мнае стано́вішча j-n in éine péinliche Láge bríngen*;

ста́віць каго-н. у безвыхо́днае стано́вішча j-n in éine verzwéifelte Láge versétzen; j-m kéinen Áusweg lássen*;

ста́віць сабе́ за мэ́ту sich (D) zur Áufgabe máchen, sich die Áufgabe stellen [sétzen];

ста́віць на галасава́нне ábstimmen lássen*, zur Ábstimmung bríngen*;

ста́віць каго-н. у пры́клад j-n als Múster [als Vórbild] hínstellen;

ста́віць каго-н. на ме́сца j-m (A) zurechtweisen* аддз.;

ста́віць адзна́ку éine Nóte gében*;

высо́ка ста́віць каго-н. j-n hoch schätzen, j-n hoch áchten;

◊

ста́віць усё на ка́рту alles auf éine Kárte setzen [aufs Spiel setzen]; álles in die Wáagschale wérfen*;

ні ў грош не ста́віць каго-н. разм. j-n geríng áchten, j-n geríng schätzen; sich (D) nichts aus j-m máchen

ста́вішча н. Éindämmungsstelle f -, -n; Tálsperre f -, -n

ставо́к м. Teich m -es, -e

стагава́ць с.-г. die Schóber setzen;

стагава́ць се́на das Heu stápeln [schíchten]

стагадо́вы húndertjährig

стагакі́д м. с.-г. Schóbersetzer m -s, -

стагна́цыя ж. эк., тс. перан. Stagnatión f -, Stíllstand m -(e)s