Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а б в е ё і к л м н о п р с т у ф х ц ч ш ы ь э ю я /

а е ё і л о р у ы я .’

спало́хаць erschrécken vt; áufschrecken vt, áufscheuchen vt (каго-н. A)

спалуча́льнасць ж. Kombiníerbarkeit f -; лінгв. тс. Valénz [vɑ-] f -, -en

спалуча́льны спец. Kombinatións-, kombiníert

спалуча́цца sich verbínden*, sich veréinigen; (zusámmen)pássen vi (падыходзіць, пасаваць);

адно́ не спалуча́ецца з другі́м eins passt nicht zum ánderen, eins reimt sich nicht mit dem ánderen

спалуча́ць, спалучы́ць veréinigen vt, veréinen vt, verbínden* vt;

спалуча́ць тэо́рыю з пра́ктыкай die Theoríe mit der Práxis veréinen [verbínden*]

спалучы́цца

1. sich verbínden*, sich in Verbíndung setzen; sich veréinigen (з’яднацца);

2. хім. sich verbínden*, éine Verbíndung éingehen*

спалучэ́нне н.

1. (дзеянне) Veréinigung f -, -en, Verbíndung f -, -en;

2. хім. Verbíndung f;

3. матэм. Kombinatión f -, -en

спа́льванне н. Verbrénnen n -s; Verbrénnung f -, -en

спа́львацца

1. гл. спаліцца;

2. (дагарэць) bis zu Énde brénnen*; níederbrennen* аддз. vi

спа́льваць гл. спаліць