спаласну́цца разм. sich ein wénig [leicht] wáschen*
спалатне́лы er¦bléicht, bleich [blass] gewórden
спалатне́ць разм. kréidebleich [blass] wérden; erbléichen* vi (s), erblássen vi (s); sich verfärben
спа́лены verbránnt; níedergebrannt, éingeäschert (да тла)
спалі́цца sich verbrennen* an (D); éinen Sónnenbrand bekómmen* (пры загары)
спалі́ць érbrénnen* vt, ábbrennen* vt;
спалі́ць датла́ (ganz) níederbrennen* аддз. vt, éinäschern vt;
◊
спалі́ць (за сабо́й) масты́ ≅ álle Brücken hínter sich ábbrechen*
спало́х м. Schreck m -(e)s, Schrécken m -s;
ад спало́ху vor Schreck, im érsten Schreck;
◊
узя́ць каго-н. на спало́х j-m (Angst und) Bánge máchen
спало́ханы erschrócken, erschréckt
спало́хацца erschrécken* vt (s), erschrócken sein, éinen Schreck bekómmen*, Ángst bekómmen* (чаго-н, каго-н. vor D)