Verbum

эмаліраваны, ✂.

Пакрыты эмаллю (у 1 знач.).

• Э. посуд.

эмаліраваць, ✂; незак.

Пакрываць эмаллю (у 1 знач.).

|| наз. эмаліраванне, ✂ і эмаліроўка, ✂.

|| прым. эмаліровачны, ✂.

• Эмаліровачныя работы.

эмаліроўка, ✂, ж.

1. гл. эмаліраваць.

2. Слой эмалі (у 1 знач.) на чым-н.

   • Няякасная э.

эмаліроўшчык, ✂, м.

Майстар, які займаецца эмаліроўкай чаго-н.

|| ж. эмаліроўшчыца, ✂.

|| прым. эмаліроўшчыцкі, ✂.

эмаль, ✂, ж.

1. Непразрыстая шклопадобная каляровая маса для пакрыцця металічных прадметаў.

2. звычайна зб. Мастацкія вырабы, пакрытыя такой масай.

   • Грузінскія эмалі.

3. Рэчыва, што пакрывае знешнюю частку зуба (спец.).

4. Лакафарбавы матэрыял у выглядзе суспензіі пігментаў (іншы раз з напаўняльнікамі) у лаку.

|| прым. эмалевы, ✂.

эмансіпацыя, ✂, ж. (кніжн.).

Вызваленне ад залежнасці, прыгнёту, нераўнапраўя.

|| прым. эмансіпацыйны, ✂.

эмацыянальны, ✂.

1. гл. эмоцыя.

2. Які выражае эмоцыі, насычаны, выкліканы імі.

   • Эмацыянальная размова.

3. Здольны жыва рэагаваць, які лёгка паддаецца эмоцыям.

   • Эмацыянальная асоба.

|| наз. эмацыянальнасць, ✂.