Verbum

анлайнавы слоўнік

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а в е ё і к м н о у ы ь э ю я

в к м н п р с т ў х ш

цітаўка, ✂, ж.

Гатунак яблыні, якая дае буйныя кісла-салодкія плады.
Плод гэтай яблыні.

цітла, ✂, н.

У сярэдневяковай пісьменнасці: надрадковы знак у выглядзе ламанай рыскі над словамі, напісанымі скарочана або над літарамі, калі яны абазначалі лічбу.

|| прым. цітлавы, ✂.

цітр, ✂, м.

Надпіс на кадры ў кінафільме, што перадае словы дзеючых асоб.
У хіміі: канцэнтрацыя раствору, што ўжываецца для цітравання.

|| прым. цітравы, ✂.

цітравальшчык, ✂, м.

Асоба, якая займаецца цітраваннем.

|| ж. цітравальшчыца, ✂.

цітраванне, ✂, н.

Прыём хімічнага аналізу, які заключаецца ў паступовым прыбаўленні раствору якога-н. рэчыва к раствору другога, канцэнтрацыю якога неабходна ўстанавіць.

цітраваць, ✂; зак. і незак.

У хіміі: правесці (праводзіць) цітраванне.