Verbum

гліна, ✂, ж.

Асадкавая горная парода, якая пры злучэнні з вадой утварае цестападобную масу, ужыв. для ганчарных вырабаў, будаўнічых і скульптурных работ.

|| прым. гліняны, ✂.

гліназём, ✂, м.

Вокіс алюмінію, які прымяняецца ў тэхніцы для атрымання алюмінію.

|| прым. гліназёмны, ✂.

гліназёмісты, ✂.

Які змяшчае ў сабе гліназём; з гліназёмам.

гліністы, ✂.

1. Які ўтрымлівае ў сабе гліну.

   • Гліністыя глебы.

2. Колерам падобны на гліну.

|| наз. гліністасць, ✂.

глінтвейн, ✂, м.

Гарачы напітак з чырвонага віна з цукрам і вострымі прыправамі.

гліптыка, ✂, ж.

Майстэрства разьбы на каштоўных камянях.

|| прым. гліптычны, ✂.

глісер, ✂, м.

Пласкадоннае быстраходнае маторнае судна, якое лёгка слізгаціць па воднай паверхні.

|| прым. глісерны, ✂.

гліснік, ✂, м.

Расліна сямейства складанакветкавых, высушанае насенне якой скарыстоўваецца як глістагонны сродак; цытвора.

|| прым. гліснікавы, ✂.

гліст, ✂, м.

1. Чарвяк, які паразітуе ў арганізме чалавека або жывёлы.

2. Пра худога чалавека (груб. разм.).

|| прым. глісны, ✂.

глістагонны, ✂.

Прызначаны для выдалення глістоў (пра лякарства).

• Глістагонныя сродкі.