Verbum

падтыннік, ✂, м.

Тое, што і чыстацел.

падтэкст, ✂, м. (кніжн.).

Унутраны, прыхаваны сэнс тэксту, выказвання.

падтэкстоўка, ✂, ж. (спец.).

1. Складанне тэксту для песеннай музыкі.

2. Тэкст, вершы для песеннай музыкі.

падуб, ✂, м., зб.

Тое, што і вастраліст.

падуздышны, ✂, (спец.).

Які знаходзіцца паміж ніжнімі рэбрамі і касцямі таза.

• Падуздышная вобласць.

падуладны, ✂.

Які знаходзіцца пад чыёй-н. уладай, залежны ад каго-, чаго-н.

• П. закону.

|| наз. падуладнасць, ✂.

падумаць, ✂; зак.

1. гл. думаць.

2. Правесці некаторы час, думаючы пра што-н.

   • Не спяшайся з вывадам, добра падумай.

3. падумаеш, падумайце: Ужыв. як пабочн. сл. або як рэпліка для выражэння насмешкі, недавер’я і пад. (разм.).

   • Падумаеш, такі знаток знайшоўся.
   • Падумайце, ён яшчэ і грубіяніць мне!

◊

• І не падумаю (і не падумаеш, і не падумаў і пад.; разм.) —
  • 1) у спалуч. з інф. абазначае адмаўленне, нязгоду, нежаданне.
    • Падбухторваў мяне на дрэннае, а я і не падумаў ісці на такое.
    • І не падумаю прасіць прабачэння;
  • 2) без інф. выражае катэгарычны адказ.
    • — Адпусціш мяне ў горад? — І не падумаю.

• Падумаць! і падумаць толькі! (разм.) — выражэнне здзіўлення.

  • Падумаць толькі: што мы выцерпелі!

падумваць, ✂; незак. (разм.).

1. Час ад часу думаць, раздумваць пра будучае.

   • П. аб жаніцьбе.

2. Мець намер зрабіць што-н.

   • Даўно падумваю паехаць павучыцца.

падупалы, ✂ (разм.).

1. Які пачаў занепадаць.

   • Падупалая гаспадарка.

2. Слабы, хваравіты.

   • П. здароўем чалавек.

падупасці, ✂; зак. (разм.).

1. Прыйсці да заняпаду.

   • Гаспадарка падупала.

2. Стаць слабым, хваравітым.

   • Стары зусім падупаў.

|| незак. падупадаць, ✂.