Verbum

глушэц, ✂, м.

1. Вялікая лясная птушка сямейства цецерукоў.

2. Глухі чалавек (разм.).

|| прым. глушцовы, ✂.

глыб, ✂, ж.

Тое, што і глыбіня (у 2 знач.).

глыба, ✂, ж.

Вялікі кавалак, абломак цвёрдага рэчыва.

• Г. лёду.

|| прым. глыбавы, ✂.

• Г. россып.

глыбака...

Першая частка складаных слоў; ужыв. замест «глыбока...», калі націск у другой частцы слова падае на першы склад, напр. глыбакаводны, глыбакадонны, глыбакадумны.

глыбакаводдзе, ✂, н.

Высот ўзровень вады ў рацэ, вадаёме.

глыбакаводны, ✂.

1. Паўнаводны, глыбокі, па якім могуць хадзіць судны.

   • Глыбакаводная рака.

2. Які жыве або знаходзіцца на глыбіні ў вадзе.

   • Глыбакаводная фауна.

|| наз. глыбакаводнасць, ✂.

глыбакадумны, ✂.

1. Поўны глыбокіх думак; удумлівы.

   • Г. паэт.

2. Сур’ёзны, засяроджаны.

   • Г. выгляд.

|| наз. глыбакадумнасць, ✂.

глыбакаснежжа, ✂, н. (спец.).

Зімовы час глыбокіх снягоў.

глыбець, ✂; незак.

Станавіцца больш глыбокім.

|| зак. паглыбець, ✂.

глыбіня, ✂, ж.

1. Адлегласць ад паверхні да дна або ад якога-н. месца ў напрамку да нізу.

   • Г. возера.

2. чаго. Прастора ўнутр ад мяжы, ад краю чаго-н.

   • У глыбіні лесу.

3. перан., чаго. Сіла, ступень праяўлення чаго-н.; змястоўнасць.

   • Г. пачуцця.
   • Г. думак.

◊

• Да глыбіні душы — вельмі моцна крануць, уразіць.

• У глыбіні душы — пра пачуцці, перажыванні людзей, скрытыя ад іншых.

• У глыбіні вякоў — у далёкім мінулым.

|| прым. глыбінны, ✂.

• Глыбінная бомба (супраць падводных лодак).
• Глыбінная вёска (якая знаходзіцца далёка ад цэнтра).