Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

паддаўкі:

  • у паддаўкі (гуляць) — пра гульню ў шашкі, у якой выйграе той, каму ўдалося аддаць праціўніку ўсе свае шашкі.

    • Гуляць у п.

паддацца, ✂; зак.

  1. Уступіць пад націскам, не стрымаць напору.

    • Дрэва паддалося вострай піле.
    • П. на ўгаворы (перан.).
    • Не п. на правакацыю (перан.).
  2. Даць сябе злавіць, схапіць, не аказаўшы супраціўлення пры нападзе.

    • Не п. ворагу.

|| незак. паддавацца, ✂.

паддаць, ✂; зак.

  1. Дапамагчы падняць што-н. (звычайна на спіну, плечы).

    • П. мех на плечы.
  2. Падкінуць уверх ударам.

    • П. мяч.
  3. У некаторых гульнях: падставіць праціўніку (разм.).

    • П. шашку.
  4. Многа выпіць спіртнога (разм.).

    • Учора так паддалі, што і сёння ўваччу цёмна.
  5. чаго. Узмацніць, павялічыць (разм.).

    • П. пары (у лазні).
    • П. жару каму-н. (перан. узбудзіць у кім-н. энергію, прымусіць дзейнічаць актыўна).
  6. Ударыць каго-н. (разм.).

|| незак. паддаваць, ✂.

|| наз. паддача, ✂ і паддаванне, ✂.

паддзець​1, ✂; зак.

Тое, што і пададзець.

|| незак. падазяваць, ✂.

паддзець​2, ✂; зак.

  1. Зачапіўшы, прыпадняць.

    • П. ломам бервяно.
  2. перан. Задзець калючай заўвагай, укалоць (разм.).

    • Лоўка п. каго-н. у спрэчцы.

|| незак. паддзяваць, ✂.

паддзёўка, ✂, ж.

Мужчынскае верхняе адзенне са зборкамі на таліі.

|| прым. паддзёвачны, ✂.

паддзімаць, ✂; незак.

Дзьмуць крыху знізу, збоку.

  • З-пад сцяны паддзімае (безас.).

паддобрыцца, ✂; зак.

Падлашчыцца, заваяваць да сябе прыхільнасць.

  • Умее п.

|| незак. паддобрывацца, ✂.

паддоннік, ✂, м.

Падстаўка або падсцілка пад што-н.

  • Гліняны п.
  • П. пад кветачны вазон.

паддопытны, ✂.

Які знаходзіцца пад следствам.

  • Прызнанне паддопытнага (наз.).