Verbum

экстравагантны, ✂, ж. (кніжн.).

Занадта своеасаблівы, які разыходзіцца з агульнапрынятымі нормамі.

• Э. ўчынак.
• Э. касцюм.

|| наз. экстравагантнасць, ✂.

экстракт, ✂, м.

Тое, што і выцяжка (у 2 знач.).

|| прым. экстрактны, ✂.

экстранны, ✂.

1. Тэрміновы, неадкладны.

   • Экстраннае тармажэнне.

2. Надзвычайны, непрадугледжаны.

   • Экстранныя расходы.

|| наз. экстраннасць, ✂.

экстрасэнс, ✂, м.

Чалавек, які валодае экстрасэнсорным успрыманнем.

экстрасэнсорны, ✂, (спец.).

Які мае адносіны да звышпачуццёвага ўспрымання.

|| наз. экстрасэнсорнасць, ✂.

экстрэмальны, ✂.

Крайні па сваім праяўленні (сіле, велічыні), які вылучаецца такім праяўленнем.

• Экстрэмальныя ўмовы.

экстрэмізм, ✂, м.

Схільнасць да крайніх поглядаў і мер (звычайна ў палітыцы).

|| прым. экстрэмісцкі, ✂.

экстрэміст, ✂, м.

Прыхільнік экстрэмізму.

|| ж. экстрэмістка, ✂.

|| прым. экстрэмісцкі, ✂.

• Экстрэмісцкія погляды.

экстэнсіўны, ✂.

Накіраваны ў бок колькаснага павелічэння, пашырэння распаўсюджання.

• Экстэнсіўнае земляробства.

|| наз. экстэнсіўнасць, ✂.

экстэр’ер, ✂, м.

Знешні выгляд і склад цела жывёл.

|| прым. экстэр’ерны, ✂.