Verbum

клерыкал, ✂, м.

Прыхільнік клерыкалізму; член клерыкальнай партыі.

клерыкалізм, ✂, м.

Ідэалагічная і палітычная плынь, якая імкнецца ўзмацніць уплыў царквы на грамадска-палітычнае і культурнае жыццё.

• Каталіцкі к.

|| прым. клерыкальны, ✂.

клетка​¹, ✂, ж.

1. Памяшканне з металічных або драўляных прутоў для птушак і жывёлін.

   • К. для папугаяў.

2. Спосаб складання некаторых матэрыялаў (дроў, дошак, цэглы і пад.) у выглядзе чатырохвугольніка.

   • Скласці дошкі ў клетку.

3. Квадрат, усякі чатырохвугольнік, начэрчаны на паверхні чаго-н.

   • Клеткі шахматнай дошкі.
   • Сшыткі ў клетку.

○

• Грудная клетка — частка тулава, якая складаецца з рэбраў, грудзіны, пазванкоў і змяшчае ў сабе сэрца, лёгкія, стрававод.

|| памянш. клетачка, ✂.

|| прым. клетачны, ✂.

клетка​², ✂, ж.

Прасцейшая адзінка будовы жывога арганізма, якая складаецца з ядра, пратаплазмы і абалонкі.

• Нервовая к.

|| памянш. клетачка, ✂.

|| прым. клетачны, ✂.

• Клетачнае ядро.

клець, ✂, ж.

1. Традыцыйная сялянская будыніна для захавання збажыны, маёмасці; свіран.

2. Шахтавы ліфт.

3. Асноўная частка пракатнага стана.

клешч, ✂, м.

Невялікая членістаногая жывёліна атрада павукападобных.

|| прым. клешчавы, ✂.

клешчавіна, ✂, ж.

Маслінавая расліна сямейства малачаевых.

|| прым. клешчавінны, ✂.

клешчы, ✂.

1. Металічныя шчыпцы.

   • Кавальскія к.

2. Драўляная частка хамута, якая складаецца з дзвюх кляшчын.

3. У ваеннай справе — акружэнне ворага з двух бакоў.

   • Узяць у к.

клешчына, ✂, ж.

Адна з дзвюх драўляных частак хамута, якія сцягваюцца пад шыяй каня супоняй.

клёк, ✂, м. (разм.).

1. Розум, развага.

   • У гэтага чалавека к. ёсць.

2. Жыццёвая сіла; сокі.

   • Нельга ж цягнуць з чалавека апошні к.

◊

• Не мець клёку ў галаве (разм. пагард.) — пра чалавека, у якога няма розуму.