Verbum

прыляпіць, ✂; зак.

Прымацаваць ліпкае або ліпкім.

• П. аб’яву да сцяны.
• П. пластыр.

|| незак. прылепліваць, ✂ і прыляпляць, ✂.

прыляцець, ✂; зак.

Лецячы (у 1 і 2 знач.), прыбыць, дасягнуць чаго-н.

• Шпакі прыляцелі.
• Хлопчык прыляцеў з трывожнай весткай.

|| незак. прылятаць, ✂.

|| наз. прылёт, ✂.

прыма, ✂, ж. (спец.).

1. Першы, асноўны гук гамы.

2. Першая струна смычковага музычнага інструмента.

3. Інструмент, голас, які выконвае вядучую партыю ў аркестры, хоры.

прымадонна, ✂, ж.

Спявачка, якая выконвае першыя ролі ў оперы, аперэце.

прымазацца, ✂; зак. (разм.).

1. Бесцырымонна або з карыслівымі мэтамі прымкнуць да чаго-н., пранікнуць у якую-н. кампанію, асяроддзе, грамаду.

2. У азартных гульнях: прыняць удзел у гульні, дадаўшы якую-н. суму да стаўкі іграка.

|| незак. прымазвацца, ✂.

прымайстравацца, ✂; зак. (разм.).

1. Прыладзіцца, размясціцца дзе-н.

   • П. на падаконніку.

2. Уладкавацца, атрымаць якую-н. работу, пасаду.

   • П. на працу ў горад.

|| незак. прымайстроўвацца, ✂.

прымайстраваць, ✂; зак. (разм.).

Прыладзіць, прыстасаваць.

• П. вешалку да сцяны.

|| незак. прымайстроўваць, ✂.

прымак, ✂, м.

Зяць, прыняты ў сям’ю жонкі, які жыве ў доме жонкі.

|| прым. прымачы, ✂ і прымацкі, ✂.

• Прымачы хлеб — сабачы (прымаўка).

прымальны, ✂ (кніжн.).

Такі, які можна прыняць, які не выклікае пярэчанняў.

• Прымальная прапанова.

|| наз. прымальнасць, ✂.

прыманіць, ✂; зак.

1. Апавядаючы, дадаць ад сябе выдумак, маны.

2. Прывабіць да сябе.

   • П. голуба.

|| незак. прыманьваць, ✂.

|| наз. прыманьванне, ✂.