Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

прыкласціся, ✂; зак.

  1. Наблізіць ушчыльную да чаго-н. вуха ці вока, каб пачуць, разгледзець што-н.

    • П. вухам да шчыліны.
  2. Прыціснуўшыся шчакой да ружэйнай ложы, прыцэліцца.

    • П. і выстраліць.
  3. да чаго. Накіраваць дзеянне, сілы на што-н. (разм.).

    • Добра п. да пілы.

|| незак. прыкладацца, ✂ і прыкладвацца, ✂.

  • Прыкладвацца да чаркі (перан.; выпіваць у 2 знач.; разм.).

|| наз. прыкладанне, ✂ і прыкладванне, ✂.

прыклеіцца, ✂; зак.

Прыліпнуць, прымацавацца з дапамогай клею ці чаго-н. клейкага.

  • Марка добра прыклеілася.

|| незак. прыклейвацца, ✂.

|| наз. прыклейванне, ✂.

прыклеіць, ✂; зак.

Прымацаваць клеем.

  • П. плакат на дошцы.

|| незак. прыклейваць, ✂.

|| наз. прыклейванне, ✂ і прыклейка, ✂.

прыкляпаць, ✂; зак.

Прымацаваць пры дапамозе клёпкі.

|| незак. прыклёпваць, ✂.

|| наз. прыклёпванне, ✂ і прыклёпка, ✂.

прыкол, ✂, м. (спец.).

Паля, кол, умацаваныя ў зямлі (для прычалу, прывязі).

  • Судны на прыколе.

|| прым. прыкольны, ✂.

прыкончыць, ✂; зак. (разм.).

  1. Зрасходаваць да канца.

    • Усе запасы прыкончылі.
  2. Умярцвіць, дабіць.

    • П. ваўка.

|| незак. прыкончваць, ✂.

прыкорм, ✂, м.

  1. гл. прыкормліваць.

  2. Тое, чым прыкормліваюць.

|| прым. прыкормачны, ✂.

прыкормліваць, ✂; незак.

Карміць у дадатак да чаго-н.

  • П. грудное дзіця кашай.

|| наз. прыкормліванне, ✂.

прыкраса, ✂, ж.

  1. Аздоба, упрыгожанні.

    • Стаяў просты дом без прыкрас.
    • Расказваць без прыкрас (перан. без перабольшання, выдумкі).
  2. Тое, што і закраса.

прыкрасіць, ✂; зак.

  1. Аздобіць, упрыгожыць.

    • П. апавяданне дасціпнай выдумкай (перан.).
  2. Тое, што і закрасіць.

    • П. боршч.

|| незак. прыкрашваць, ✂.