Verbum

прыгонніцтва, ✂, н.

1. Тое, што і прыгоннае права.

2. Рэакцыйная ідэалогія прыхільнікаў прыгоннага права.

|| прым. прыгонніцкі, ✂.

прыгонны​¹ ✂ прым.

Прыгнаны, дастаўлены (сухім або водным шляхам) з другога месца.

• П. лес.
• Прыгонная жывёла.

прыгонны​² ✂ прым.

1. гл. прыгон ​².

2. Які адносіцца да грамадскага ладу, пры якім памешчык меў права на прымусовую працу, маёмасць і асобу, прымацаваных да зямлі і належачых яму сялян.

   • Прыгоннае права (грамадскі лад, заснаваны на такім праве памешчыка).
   • Прыгонная гаспадарка.

прыгорак, ✂, м.

Невялікая горка, пагорак, узгорак.

• Спусціцца з прыгорка.

прыгрэбці, ✂; зак.

Зграбаючы, сабраць каля чаго-н.

• П. сена да стога.

|| незак. прыграбаць, ✂.

прыгрэў, ✂, м.

1. гл. прыгрэць.

2. Месца, дзе прыгравае сонца.

   • На прыгрэвах чарнела зямля.

прыгрэцца, ✂; зак. (разм.).

Сагрэцца ў цёплым месцы або ўкрыўшыся чым-н.

• П. каля агню.
• П. пад цёплай коўдрай.

|| незак. прыгравацца, ✂.

прыгрэць, ✂; зак.

1. Абагрэць крыху, злёгку або зверху.

   • Прыгрэла сонца.

2. перан. Прылашчыўшы, прытуліць (у 2 знач.; разм.);

   • П. сірату.

|| незак. прыграваць, ✂.

|| наз. прыгрэў, ✂ і прыграванне, ✂.

прыгубіць, ✂; зак.

Каштуючы што-н., толькі дакрануцца губамі.

• Толькі прыгубіла і паставіла чарку.

|| незак. прыгубліваць, ✂.

прыгук, ✂, м.

Вельмі кароткі і няясны дадатковы гук, які суправаджае асноўны.