Verbum

прачарціць, ✂; зак.

1. Чэрцячы, правесці, вычарціць (лінію).

   • П. маршрут на карце.

2. Правесці які-н. час, займаючыся чарчэннем.

|| незак. прачэрчваць, ✂.

прачасаць​¹, ✂; зак.

1. Апрацаваць часаннем (валакно).

   • П. лён.

2. перан. Пільна агледзець, абследаваць або абстраляць (якую-н. прастору, участак).

   • Пяхота прачасала лес.

|| незак. прачэсваць, ✂.

|| наз. прачэсванне, ✂ і прачоска, ✂.

прачасаць​², ✂; зак. (спец.).

Вычасаць у даўжыню.

• П. паз.

|| наз. прачоска, ✂.

прачка, ✂, ж.

Работніца, якая займаецца мыццём бялізны.

прачнуцца, ✂; зак.

1. Перастаць спаць, прабудзіцца.

   • Дзіця прачнулася рана.
   • У грудзях прачнулася нянавісць (перан.).

2. перан. Ажывіцца, прыйсці ў рух.

   • Вёска прачнулася.

|| незак. прачынацца, ✂.

прачулы, ✂.

Напоўнены вялікім пачуццём.

• Прачулыя словы.

|| наз. прачуласць, ✂.

прачуты, ✂ (разм.).

1. Пра які прачулі, даведаліся.

   • Прачутыя навіны.

2. Прасякнуты пачуццём.

   • Прачутае жывое слова.

прачуць, ✂; зак. (разм.).

1. Даведацца па чутках, размовах.

   • П. пра чыё-н. гора.

2. Пранікнуць пачуццём у сэнс чаго-н.

   • П. сэрцам усё, што здарылася.

прачыніцца, ✂; зак.

Не поўнасцю адчыніцца.

• Дзверы прачыніліся.

|| незак. прачыняцца, ✂.

прачыніць, ✂; зак.

Не поўнасцю адчыніць.

• П. дзверы.

|| незак. прачыняць, ✂.