Verbum

працадзіць, ✂; зак.

1. Прапусціць (вадкасць) для ачысткі праз што-н., што фільтруе.

   • П. малако.

2. перан. Вымавіць неразборліва, не разнімаючы зубоў.

|| незак. працэджваць, ✂.

|| наз. працэджванне, ✂.

працаёмкі, ✂.

Які патрабуе вялікай затраты працы.

• Лён — працаёмкая культура.

|| наз. працаёмкасць, ✂.

працаздольны, ✂.

Здольны да працы.

• Працаздольная частка насельніцтва.

|| наз. працаздольнасць, ✂.

• Страта працаздольнасці.

працалюбівы, ✂.

Які вызначаецца вялікай любоўю да працы.

• П. хлопец.

працатэрапія, ✂, ж.

Лячэнне працай, працэсамі працы,

|| прым. працатэрапеўтычны, ✂.

працаўладкаванне, ✂, н. (афіц.).

Уладкаванне на працу, забеспячэнне працай каго-н.

• П. выпускнікоў вучылішча.

працаўладкаваць, ✂; зак. (афіц.).

Забяспечыць працай каго-н.

працаўнік, ✂, м.

1. Той, хто працуе.

   • Сумленны п.

2. Работнік якой-н. галіны, сферы працы.

   • Працаўнікі навукі.

|| ж. працаўніца, ✂.

працверазіцца, ✂; зак.

Стаць цвярозым (у 1 знач.).

|| незак. працверажацца, ✂ і працвярэжвацца, ✂.

|| наз. працверажэнне, ✂ і працвярэжванне, ✂.

працверазіць, ✂; зак.

Прывесці ў цвярозы стан.

|| незак. працвярэжваць, ✂ і працверажаць, ✂.

|| наз. працвярэжванне, ✂ і працверажэнне, ✂.