Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

хітруга, ✂, м.; ✂, ж., ✂ (разм.).

Вельмі хітры чалавек.

  • Гэтага хітругі больш пад зямлёй, чым на зямлі.

хітрун, ✂, м. (разм.).

Хітры чалавек, махляр, падманшчык.

|| ж. хітруха, ✂.

|| прым. хітрунскі, ✂.

хітры, ✂.

  1. Выкрутлівы, які дзейнічае скрытна, не яўна.

    • Х. хлопец.
  2. Які выражае хітрасць.

    • Х. погляд.
    • Хітрая ўсмешка.
  3. Разлічаны на ўвядзенне каго-н. у зман.

    • Хітрая палітыка.
  4. Зроблены з умельствам, выдумкай, сакрэтам.

    • Х. механізм.

|| наз. хітрасць, ✂.

хітрыкі, ✂.

Хітрыя, махлярскія прыёмы.

  • Надаелі мне твае х.

хітрыць, ✂; незак.

Праяўляць хітрасць.

  • Не трэба х.

|| зак. схітрыць, ✂.

хітрэц, ✂, м.

Хітрун, каварны чалавек, махляр, ашуканец.

|| прым. хітрэцкі, ✂.

хіхікаць, ✂; незак. (разм.).

Спадцішка смяяцца, звычайна са злараднасцю.

  • Чаго ты хіхікаеш?

|| аднакр. хіхікнуць, ✂.

|| наз. хіхіканне, ✂.