Verbum

праран, ✂, м. (спец.).

1. Звужаная частка рэчышча, праход, які часова пакідаецца для пропуску вады пры збудаванні плаціны і закрываецца пры завяршэнні работ.

2. Прамывіна, адтуліна ў плаціне, дамбе, прарванай водным патокам.

прарасці, ✂; зак.

1. Выпусціць расток.

   • Агуркі прараслі.

2. Выпусціць расток праз што-н. прабіцца.

   • Трава прарасла праз жвір.

|| незак. прарастаць, ✂.

|| наз. прарастанне, ✂.

прарасціць, ✂; зак.

Дачакацца паяўлення растка.

• П. насенне перад пасадкай.

|| незак. прарошчваць, ✂.

|| наз. прарошчванне, ✂.

прарвацца, ✂; зак.

1. Разарвацца, утварыўшы дзірку.

   • Мяшок прарваўся.

2. Зламацца пад напорам чаго-н.

   • Плаціна прарвалася.
   • Прарвалася яе крыўда (перан.).

3. Лопнуць, даўшы выхад адкуль-н. чаму-н.

   • Нарыў прарваўся.

4. Сілай пракласці сабе шлях адкуль-н.

   • П. з акружэння.

|| незак. прарывацца, ✂.

|| наз. прарыў, ✂.

|| прым. прарыўны, ✂.

прарваць, ✂; зак.

1. Разарваўшы, зрабіць адтуліну, дзірку ў чым-н.

   • П. панчоху.

2. Пра ваду: напорам прамыўшы адтуліну, разбурыць перашкоду.

   • Прарвала плаціну.

3. Прабіцца праз што-н., зламаўшы супраціўленне.

   • П. варожую блакаду.

4. Зрабіць радзейшым, вырваўшы частку раслін.

   • П. буракі.

5. безас., каго (што). Аб раптоўным пераходзе ад бяздзеяння ці спакойнага стану да якога-н. інтэнсіўнага дзеяння (разм.).

   • Ён доўга маўчаў, але тут і яго прарвала.

|| незак. прарываць, ✂.

|| наз. прарыў, ✂.

|| прым. прарыўны, ✂.

праржавелы, ✂.

Пакрыты ржой, наскрозь з’едзены ржой.

• П. дах.

праржавець, ✂; зак.

Сапсавацца, прадзіравіцца ад іржы.

• Бак праржавеў.

прарок, ✂, м.

У рэлігіі: тлумачальнік волі багоў; прадказальнік будучыні.

|| ж. прарочыца, ✂.

|| прым. прарочы, ✂ і прароцкі, ✂.

прарослы, ✂.

Які прарос, пусціў расток.

• Прарослае насенне.

прароцтва, ✂, н. (кніжн.).

Тое, што і прадказанне (у 2 знач.).