Verbum

прамывіна, ✂ і прамыіна, ✂, ж.

Упадзіна ў зямлі, размытай ліўнем, плынню вады.

прамыславік, ✂, м.

1. Чалавек, які займаецца промыслам (у 1 і 2 знач.), паляўнічы (у 1 і 2 знач.).

2. Чалавек, які працуе на промыслах (у 4 знач.).

прамысловасць, ✂, ж.

Галіна гаспадаркі — прадпрыемствы, перапрацоўчая сыравіна або нетры для распрацоўкі.

• Здабываючая п.
• Апрацоўчая п.
• Хімічная п.

|| прым. прамысловы, ✂.

• Прамысловыя тавары.
• П. патэнцыял краіны.

прамысловец, ✂, м.

1. Уладальнік прамысловага прадпрыемства.

2. Тое, што і прамыславік (у 1 знач.).

прамыць, ✂; зак.

1. Ачысціць, мыючы, абліваючы, палошчачы.

   • П. рану.
   • П. страўнік (спец.).
   • П. мазгі каму-н. (перан.).

2. Пра вадкасць: струменем, напорам прарабіць адтуліну, паглыбленне ў чым-н.

   • Вада прамыла дамбу.

3. Ачысціць (вадкасць) ад прымесей або, раствараючы і ўзбоўтваючы, аддзяліць лёгкія часцінкі ад цяжкіх (спец.).

   • П. залаты пясок.

4. Правесці які-н. час, мыючы што-н.

|| незак. прамываць, ✂.

|| наз. прамыванне, ✂ і прамыўка, ✂.

|| прым. прамывальны, ✂, прамыўны, ✂, прамывачны, ✂ і прамыйны, ✂.

прамянець, ✂; незак.

Свяціцца праменямі.

• Прамянеюць вочы (перан.).
• П. ад радасці (перан.).

прамянёвы, ✂.

1. гл. прамень.

2. Які разыходзіцца з адной кропкі ў выглядзе праменяў.

   • Прамянёвая сіметрыя.

○

• Прамянёвая косць (спец.) — адна з касцей перадплечча.

• Прамянёвая хвароба — хвароба, якая выклікаецца радыеактыўнымі рэчывамі.

прамяністы, ✂.

1. Які свеціцца праменямі.

   • Прамяністае сонца.
   • Прамяністыя вочы (перан.).

2. Які ўзнікае пры выпраменьванні якой-н. энергіі (спец.).

   • Прамяністая цеплыня.

|| наз. прамяністасць, ✂.

прамяніцца, ✂; незак.

Тое, што і прамянець.

• Праменяцца вочы.

прамяняць, ✂; зак.

1. Тое, што і абмяняць.

   • П. быка на індыка (прымаўка пра абмен дрэннага на яшчэ горшае).

2. Аддаць перавагу каму-, чаму-н.

   • Не прамяняю самасад ні на якія цыгарэты.

|| незак. праменьваць, ✂.