Verbum

прамармытаць, ✂; зак. (разм.).

Сказаць ціха і неразборліва, вымавіць мармычачы.

прамарозіць, ✂; зак.

1. Даць прамерзнуць наскрозь, замарозіць поўнасцю.

   • П. рыбу.

2. Пратрымаць на марозе, на холадзе (разм.).

   • Прамарозілі людзей на дварэ.

|| незак. прамарожваць, ✂.

прамарудзіць, ✂; зак.

Марудзячы з чым-н., прабыць у бяздзейнасці, спазніцца з выкананнем якой-н. справы.

• П. з адпраўкай будаўнічых матэрыялаў.

|| незак. прамаруджваць, ✂.

|| наз. прамаруджанне, ✂.

• Без усякіх прамаруджанняў.

прамарынаваць, ✂; зак.

1. Правесці які-н. час, марынуючы што-н.

   • Паўдня прамарынавала грыбы.

2. перан. Знарок затрымаць на які-н. час, адкладваючы рашэнне, выкананне чаго-н. (разм. неадабр.).

   • П. справу цэлы месяц.

прамарыць, ✂; зак. (разм.).

На працягу якога-н. часу прымусіць галадаць.

• П. голадам.

прамасліцца, ✂; зак.

Насыціцца маслам, чым-н. масляністым.

• Папера прамаслілася.

|| незак. прамаслівацца, ✂.

прамасліць, ✂; зак.

Насыціць маслам, чым-н. масляністым.

• П. тканіну.

|| незак. прамасліваць, ✂.

праматацца, ✂; зак. (разм.).

Абяднець, разарыцца, неразумна растраціўшы свае грошы, маёмасць.

|| незак. прамотвацца, ✂.

прамаўчаць, ✂; зак.

1. Не адказаць, ухіліцца ад адказу.

   • Дыпламатычна п.

2. Правесці які-н. час у маўчанні.

   • П. хвіліну.

прамахнуцца, ✂; зак.

1. Не трапіць у цэль, даць промах.

2. перан. Памыліцца, схібіць (разм.).

|| незак. прамахвацца, ✂.