Verbum

пракос, ✂, м.

Пракошаная паласа шырынёй на размах касы, а таксама града скошанай травы.

• Шырокі п.

|| прым. пракосны, ✂.

пракоўзацца, ✂; зак. (разм.).

Правесці які-н. час коўзаючыся.

• Паўдня пракоўзаўся на каньках.

пракрасціся​¹, ✂; зак.

Прабрацца куды-н. крадучыся, ціха.

• П. ў пакой.
• Занепакоенасць пракралася ў душу (перан.).

|| незак. пракрадацца, ✂ і пракрадвацца, ✂.

пракрасціся​², ✂; зак. (разм.).

Папасціся пры сістэматычным крадзяжы.

• Пракраўся і трапіў пад суд.

пракрухмаліцца, ✂; зак.

Насыціцца крухмалам.

|| незак. пракрухмальвацца, ✂.

пракрухмаліць, ✂; зак.

Насыціць крухмалам.

• П. манжэты.

|| незак. пракрухмальваць, ✂.

пракруціць, ✂; зак.

1. Тое, што і прасвідраваць.

   • П. дзірку.

2. Круцячы, прывесці ў рух.

   • П. педалі веласіпеда.

3. Круцячы, прапусціць цераз што-н. (разм.).

   • П. мяса цераз мясарубку.

4. Прывёўшы ў кругавы рух, даць (якому-н. устройству) зрабіць пэўную колькасць абаротаў.

   • П. пласцінку, фільм (прапусціць цераз спецыяльны апарат для праслухоўвання, прагляду; разм.).

5. Правесці які-н. час, круцячы што-н.

|| незак. пракручваць, ✂.

|| наз. пракручванне, ✂.

пракрычаць, ✂; зак.

1. Абазвацца крыкам.

   • Пракрычала дзіця.

2. Вымавіць, гучна крычучы.

   • П. “ура”.

3. Правесці які-н. час крычучы.

◊

• Пракрычаць вушы каму пра каго-што, аб кім-чым (разм. неадабр.) — надакучыць бясконцымі расказамі, нястрымнай балбатнёй пра што-н.

пракрэсліць, ✂; зак.

Правесці рысу ў чым-н., падкрэсліваць на ўсю даўжыню.

• П. графу ў анкеце (паколькі звестак па гэтай графе няма).

|| незак. пракрэсліваць, ✂.

практык, ✂, м.

1. Работнік, які добра вывучыў сваю справу на практыцы.

2. Практычны, дзелавы чалавек.