Verbum

прадвясціць, ✂; зак. (уст.).

Сказаць наперад пра тое, што будзе, адбудзецца, прадказаць.

|| незак. прадвяшчаць, ✂.

прадзед, ✂, м.

1. Бацька дзеда або бабулі.

2. звычайна мн. Продкі.

   • Нашы прадзеды.

|| прым. прадзедаўскі, ✂.

прадзены, ✂.

Выраблены прадзеннем.

• П. шоўк.

прадзерці, ✂; зак.

Тое, што і прадраць.

|| незак. прадзіраць, ✂.

прадзерціся, ✂; зак.

Тое, што і прадрацца.

|| незак. прадзірацца, ✂.

прадзіва, ✂, н.

1. гл. прасці.

2. Тое, што спрадзена ці тое, што прыгатавана для прадзення.

прадзільны, ✂.

Прызначаны для прадзення.

• П. станок.

прадзільня, ✂, ж. (уст.).

Прадзільная фабрыка або майстэрня.

прадзільшчык, ✂, м.

Рабочы, заняты вырабам пражы.

|| ж. прадзільшчыца, ✂.

прадзімаць, ✂; незак.

1. гл. прадзьмуць.

2. Аб патоку паветра: дзьмуць наскрозь, абдзімаць з усіх бакоў.

   • Вецер прадзімае.